Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

se deje het allemaal. Nou, toe seg ik, waarfoor ik

dan niet, hè?

Mevrouw Hooiberg deed akelig serieus: —Ja, u^ moet hier ook maar veel baden, twee maal per dag.

— Qossie mijne, twee maal? Ik wist niet, dat het hier soo'n fuil land was.

Mevrouw Van Vliet met een hoofd als een boei, deed een poging om af te leiden.

— Och, mevrouw Hooiberg, wat een mooi kleurtje heeft uw atfto nu, stil en fijn ... ik bewonder uw smaak, hoor!

— Vind-u niet? Ik ben er erg in mijn schik mee. Houdt u ook zoo van óótóó-en, mevrouw Van der Kooy?

Het was een nieuw lok-aasje dat ze uitgooide.

Juffrouw van der Kooy behoorde tot de menschen, die auto's alleen kennen vanwege de noodzakelijkheid er snel voor uit te wijken, of om de modderspatten te ontgaan.

Het was dan ook uit den grond van haar hart dat zij antwoordde:

Nee, ik vind het lamme dinge, ze kenne mijn

'gestole weze.

Toen zij het gezegd had, merkte zij dat Van Vliet alle pogingen in het werk stelde haar een wenk te geven, en ze begreep, dat ze een fout had begaan. Zoo had immers Jan ook gedaan, toen ze iets verkeerds zei. Zij trachtte dan ook haar fout te herstellen door te zeggen:

Sluiten