Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ze rije me te hard, ziet u, ik zit liefer in een wage.

— O, maar snelheid is toch een heerlijke emotie, u heeft dus zelf géén auto.

Juffrouw Van der Kooy meende wel iets te kunnen liegen, maar zij durfde het toch niet aan te beweren, dat zij een auto had.

— Nee, zei ze, maar we hebbe veel kennisse, die een auto hebbe.

— Kent u de familie in Holland ook, de familie van meneer en mevrouw?

— Heel oppervlakkig, zei Van Vliet snel, om haar en zichzelf uit de benauwdheid te helpen.

— Ja oppervlakkig, zei juffrouw Van der Kooy opgelucht, heel oppervlakkig, anders heel goeie mensche hoor. Nette mensche, ook fan de grootheid, net as wij, daar ken u fan op an!

Mevrouw Hooiberg bedwong met moeite een lachje, ze dacht welk een heerlijk verhaal zij aan haar kennissen zou kunnen doen over dat goddelijk bezoek bij de Van Vliets.

— Bevalt het hun in Holland, het öötö-en? Mevrouw Van Vliet, u vertelde mij toch laatst, dat uw mama een auto had gekocht, nietwaar?

Mevrouw Van Vliet doorzag het spel van haar bezoekster volmaakt, als ze had toegegeven aan haar lusten, dan zou ze nu mevrouw Hooiberg een slag over haar geaffecteerde gezicht hebben gegeven. Het eenige wat ze nu kon doen, was vriendelijk te glimlachen, en zeggen:

Sluiten