Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

_ Wat een best vleesch, brulde Van Vliet opnieuw, paardelappies...

— En se gaf me altijd een half onsie overwicht ook, en nooit feel beene, verdedigde juffrouw Van

der Kooy. bif ...

_ Nooit veel beene, kraaide mevrouw, terwijl Van Vliet een nieuwen lachkramp kreeg...

_ Nee waarachtig, nooit feel beene hoor, ik moch er best, het meissie, nie dat op te segge, alleen een beetje groos, ze wou nie langer n de winkel staan, en toe is ze in de Haag in betrekking gegaan, als kinderjuffrouw... la's kijke, da's nou

tien jare geleje...

_ En ze was van zoo deftige familie, zei ze altijd, gierde Van Vliet. Zoo deftig.!. zelfs wij wij waren er te min.

_ Nou dat was ze ook, 't was wat een beklante zaak, Zaterdags sting het er vol fan de minse... en nou mot je sien, 't is een maaschappij geworre ... met wages rije se het rond .. I god, ik heb er vader nog gesproke foor ik na de boot gong, die had me toch wel es efïies kenne segge, dat sen dochter in Indie sat, ik docht da se nog in de Haag was... Maar seggereis ... moest ik daar nou soo deftig foor ' doen, most ik daar nou foor segge, dat ik alleenig maar de groete ofer kwam brenge, fan een kennis .. i godbewaarme nee, die is goed ...

— U moest alleen maar Indisch doen, mevrouwtje, net als zij, even Indisch als zij... lachte Van Vliet.

Sluiten