Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zijn lachbuien keerden telkens terug. Mevrouw ging buiten adem in een krossi malas liggen, riep naar den jongen om water.

— En ik heb me krom zitte te liege ... Nou, jij most me strakkies noodig wa-segge, dat ik foor me neef Jen stond te liege, ik sou meene, jij ken der ook wat mee ...

Van Vliet keek haar eenige oogenblikken aan, voelde verlegenheid, deed, om zich een houding te geven joviaal: — Nou ja mevrouw ... ik ... ik ... dit was maar voor dé aardigheid, dit was een leugentje om bestwil.

— Een mooie aardigheid ... Nou maar dat liege fan mijn en fan jou dat noeme we in Amsterdam lood om oud ijzer, seg,... nou jij en dan ik. Mijn eerst te verwijten da'k stong te liege en dan self...

— Ja maar hier in Indie ... zie je, is dat anders ... . — Wat in Indie anders ?...

— Hier moet je niet altijd ... alles precies zoo zeggen, als het is, hier moet je wel eens, ik bedoel als je wat wezen wilt... er zoo'n beetje omheen draaien...

— Omheen, liege bedoelt uwees!

— Nou ja, zei mevrouw van Vliet niet alles precies zeggen zooals het is, mag ik u een goede raad geven, mevrouw, vertelt u dan tegen uw kennissen nooit... zoo alles, ziet u, praat er een beetje omheen.

— Soo'n beetje eromheen, en noem dat maar een

Sluiten