Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kamer van de tante, die haar groot gebracht had, tusschen al de oude lieve dingen en onder derustiggelukkige blikken van de oude portretten in hun ovale zwarte lijsten, nam alles weer zijn gewone plaats, wist ik zeker dat alles anders was. Tusschen al die lieve, oude meubels wist ik, dat er een ander geluk bestaat dan dat, wat te koopen is voor geld, scheen me reizen en trekken een vermoeiende last en was 't me, of alles een droom geweest was, een booze droom van één oogenblik, dien Magda me verteld had, precies om dezelfde reden waarom ze 't paard had laten schrikken, om de sensatie van mijn angst. Ze zag er zoo eenvoudig uit in haar donkerbruine japon, 't haar strak naar achter, zonder ringen of oorbellen.

De schemer vulde de kamer met stil makende geheimzinnigheid en, alleen hier en daar uit 't half donker, blonk öp de vertrouwelijkheid van 'n lichtje op koperen kandelaar of zilveren theepot. We zaten in de groote oude leunstoelen en we zwegen.

. De lust om dadelijk weer weg te gaan, die me bekropen had onder den thuisrit, bedaarde in me; 'k was blij, dat ze zweeg en ik vreesde met iets als de angst die de muis moet hebben, als een kat met haar speelt, dat ze weer beginnen zou te vertellen en dat haar cynische toon de mooie vreedzaamheid van 't ouwe huis zou storen.

Sluiten