Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar gevoel voor hem grooter en sterker werd.

Chris? Wat die ervan dacht? Zeker moet ze hem tegengevallen zijn. Hij had een koele, kalme vrouw getrouwd, die alles nam zooals het kwam, die niet meer verwachtte dan hij geven kon en nu ontdekte hij hoe langer hoe meer fratsen in haar, werd ze hoe langer hoe onzinniger. Natuurlijk had hij haar lief, natuurlijk. Maar op zijn manier, die eerst ook de hare was.

Maar nu? Hij begréép er niet veel meer van. En scènes bleven niet uit. Eerst probeerde hij te begrijpen. Later niet meer. In Bern, op den terugtocht van de Italiaansche meren, was 't wél heel erg. Er was een brief van zijn zuster. Hij las dien vóór, geen kwaad vermoedend. „De bedden van vader en moeder," schreef ze, „hebben we voor jelui in orde laten maken, dat spaart nog veel kosten En hij las door. Zij lag in zijn arm en luisterde al niet meer. Als eindelijk de eentonige stem ophield, nestelde ze zich dichter tegen hem aan:

„Chris, Chris..."

„Ja vrouwtje."

„Chris, dat willen we niet, hè? Nooit hè?"

„Wat niet, schat?"

„Begrijp je dat niet?"

„Neen, bij God, nou begrijp ik je niet!"

„Dat niet, hè? Niet de bedden van de dooden?"

„Wat?"vloog hij op, „wil je dat niet?"

2 Magda.

Sluiten