Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet in die oude bedden slapen. Hoor, ik had kunnen liegen, ik had kunnen zeggen, dat ik nu eenmaal een modern mensch ben en niet graag die oude mahonie bedden in mijn kamer had. Ik had kunnen zeggen, wat trouwens waar is, dat ik een doodsangst heb voor houten bedden, dat ik ze onhygiënisch vind, maar ik heb je de waarheid gezegd, zóóals ze is. — Chris, Chris, hoor, geef me 't gemeenste mahonie bed, maar nieuw, fonkelnieuw." . „Malligheid, slapen we niet sinds drie weken in

hotelbedden?"

„Zeker — maar voel je niet? — de wanhoop groeide in haar tot iets verstikkend groots — „voel je dan niet het verschil?... Ken je ze dan, die hier waren? Ken je ze? Dan bestaan ze toch ook niet voor ons? En dit is toch ons thuis niet? Hier zijn wij toch niet. Hier zijn toch alleen twee menschen uit een onwezenlijke wereld, waaraan wij de herinnering bewaren willen?... Maar wij, we zullen daar ontwaken, in ons huis, daar ons eigenlijke leven beginnen." .

Hij zweeg, mokkend. Een golf van wanhopig willen doorstroomde haar.

„Hoor, Chris, hoor, voel dan, begrijp dan — als ik je iets minder Üef had, zou alles me 't zelfde zijn. Maar nu... Voel dan toch —, maar voel dan toch, dat ik zélf vecht om wat ik nu voor je voel,

Sluiten