Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

t De tantes, die wel iets gemerkt hadden en voor wie een dominee, behalve de waarde van een decoratief salon-meubel, ook nog een Godsprestige had, waren onthutst.

Cato zei droog: „Ds. Veder schijnt de atmosfeer hier niet te waardeeren." Alleen Magda's moeder glimlachte tegen Magda en die glimlach hinderde deze meer dan de zuurheid van Cato.

Het diner was lang en vervelend voor allen, behalve voor Magda en van Woerden, die zich van de anderen niets aantrokken en praatten over boeken en muZiek.

't Was voor Magda een herleving — ze straalde.

Na het diner werd er gewandeld in den tuin. Magda en van Woerden liepen achter de anderen. Opeens — bij het keeren van een laan — greep hij haar hand en kuste die.

Later' ^ de salon, bleef Magda ver van van Woerden, maar toch leefde en bloeide ze dien avond alleen voor hem. Er werd gezongen. Zij zong niet.

Hij zong — met zijn koperen bazuinstem — voor haar alleen, en ze luisterde, klaar wakker... zoo gelukkig.

Bij het naar bed gaan wees Chris van Woerden zijn kamer.

„Ik ga even mee,"zei Magda, „eens zien of alles in orde is." Er ontbrak een glas. Ze haalde het en

Sluiten