Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI

DEN volgenden morgen was Magda al vroeg beneden. Chris zat aan het ontbijt, moest vroeg weg, als altijd.

„Nu," ' zei hij, „jij houdt van Woerden wel bezig, niet?"

„Graag!" zei ze.

Hij keek op en werd getroffen door haar frisch uiterlijk, — door iets in haar, dat hij lang niet meer kende. Ze droeg een zijden japon, heel soepel, een witte en zwarte streep met groote, puntige helwitte kraag en witte flounsen, die over de smalle, fijne handen vielen.

„Wat zie jij er goed uit."

„Och," zei ze, „ik leef eens op, als ik eens een ander mensch zie. Als ik weer eens praten kan over boeken en muziek."

Hij glimlachte minachtend: ,,'tls beroerd, als je je zoo superieur voelt! Hoe is Christy?"

„Goed. Esther zal haar vandaag voor haar rekening nemen. Ik wilde van Woerden de omstreken eens laten zien..."

„En Cato en de tantes?"

„Die hebben het een stuk beter zonder mij," lachte ze. „Daarbij hoor ik nu eenmaal met."

„Bij van Woerden wel?" Ze hoorde de jalousie in zijn stem en wilde nu plagen.

Sluiten