Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op een morgen kreeg ze een briefje van hem. Een paar sobere woorden.

Magda! Was het wel goed, wat ik deed? Ik voor mij ben er gelukkig om. Mijn gebroken carrière geeft me aan het volle, rijke leven terug. Straks, over een uur, gaat mijn boot naar Indië. Maar jij? Ik heb je onherroepelijk gecompromitteerd. Mis je niet te veel? Bedenk dan, dat alles beter is dan wat je daar had.

Op 't altaar van mijn ziel leef je eeuwiglijk.

van Woerden.

P.S. Telegrafeer me naar Marseille, hoe je het hebt.

Ze las en herlas het. Wat 'n zonnige, goede man! dacht ze. Maar ze verlangde niet naar hem. Ze belde Marijke en schreef vlug een telegram.

„Ben dankbaar en gelukkig. Magda."

Dat was het laatste wat deze twee van elkaar hoorden.

Drie maanden later las Magda zijn doodsbericht en veel later hoorde ze, dat men meende, dat hij vergiftigd was door een nonna, die zijn huishoudster was. Toen herdacht ze hem voor het laatst.

Eenige weken na deze gebeurtenis had Magda haar leven een vaste richting gegeven. Ze had een buiten gekocht: de Zonnehorst, ergens in den

Sluiten