Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

da dan altijd wel geweten, dat die komen moest, dat ze even stilstond ... en niet dadelijk antwoordde.

„Niet, Moeder?"

„Ja, natuurlijk!"

„Is hij dood?"

„Zoo goed als. Ik weet het niet. We hebben elkaar lang niet gezien ..." „Was hij mooi, Moeder? „Ik geloof het wél, ja," zei Magda aarzelend. „Was hij dapper, Moeder?" Magda lachte even.

„Dat weet ik niet. Ik denk, dat hij dapper had kunnen zijn, maar we leven geen sprookjes meer en er is weinig gelegenheid om dapper te zijn in het gewone leven." ^_ . ,

„Zal ik hem wel eens zien, Moeder?Toenik ziek was, droomde ik van hem!"

Magda's slapend bijgeloof werd wakker.

„Hoe zag hij er uit in je droom?"

Het portret, dat Christy gaf, was dat van van Woerden. Magda ademde op. Goddank. Ze was bang, dat Christy hem, den vader, wezenlijk in haar droom gezien had - hem later desnoods zou kunnen herkennen. Nu was ze gerust en, prettig gestemd, zei ze:

„Zoo was hij, zoo was hij.'

„Maar, Moeder," vroeg Christy verwonderd,

Sluiten