Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„waarom ging hij dan van ons weg?"

„Dat deed het leven, Christy."

Een eekhoorn in het licht der ondergaande zon zwaaide zijn pluimstaart en Christy was plot» één en al vervoering.

Later kwam ze op dit gesprek niet meer terug.

Toen Christy achttien jaar werd, gebeurde wat Magda lang gevreesd had. Christy wilde weg, wilde reizen, wilde de wereld zien.

Al lang had Magda gemerkt, dat er iets haperde aan 't jonge meisje. Uren lange droomerijen, een boek in den schoot, alsof ze las; plotselinge stilte midden in een Sonate van Beethoven, een nieuwe opvatting van een Rhapsodie van Liszt, een bleekheid en moeheid, alles duidde op onvoldane verlangens.

Op een avond brak de bom los.

't Was 't einde van een drukkenden zomerdag. Christy had lang en ernstig piano gespeeld. Opeens sloeg ze het boek met de „Préludes" toe en ging naar het terras. De maan stond wel aan den hemel, maar het laatste daglicht draalde ook nog; dat gaf een vreemden schijn van koele onwerkelijkheid aan alle dingen rondom.

Christy in haar witte jurk stond tusschen de witte en roode ramblers, in dat Midzomernachtsdécor als een beeld van weemoed.

Magda had haar de laatste maanden meer zoo

6 Magda.

Sluiten