Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De beide vrouwen keken op. Een groote, jonge man met fijn, rustig gezicht.

„O, neen," zei Magda ...

„Nietwaar, als men al bijna zeker is de coupé alleen te hebben, zijn indringers onwelkome luitjes."

Hij sprak nu tot Christy.

„Och,"' zei ze vrij, niet gewoon met mannen te praten, ,,'t is ons heusch 't zelfde: we zijn absoluut niet moe, hé, Moeder? Gaat u ook naar Brussel?"

De vreemde glimlachte fijntjes: „Ja." Dan keek hij eens naar de twee vrouwen, naar haar sobere, stille kleeding, naar haar fijne trekken — en hij vond daarin niets, dat 't vrije en vreemde optreden van hef meisje rechtvaardigde.

„Ja," herhaalde hij dan, „ik ga ook naar Brussel. Ik woon daar!"

»Hoe heerlijk! Neen, wij gaan voor het eerst. Wij komen van Zonneherst; kent u dat? 't Is de eerste keer, dat ik van huis ga."

De man ontmoette de oogen van het meisje, die groote Meduseerende oogen, die naar iets en naar niets zagen en hij vroeg zich af, of dit nu de volleerde coquette was.

Magda begreep niet ten vólle zijn blik, maar zij, wereldwijs, wist wel ongeveer, hoe een man van de wereld denkt.

Sluiten