Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kind, dat interesseert toch niemand wat... "Pardon, Mevrouw, 't is altijd interessant, wat het leven brengt. Greift nur hinein in 's volle Menschenleben ...' . ,

Nietwaar?" viel Christy in. „ t Leven is heerlijk! goddelijk, fijn! En reizen is net een sprookje... En dat u altijd in Brussel woont, wat een geluk! Maar 'k zou toch nog liever de heele wereld zien.

De man keek het meisje nog eens aan, van haar naar de moeder ... Zouden er dan tóch nog zulke naïeve kinderen zijn? In zij» viveurs-leven was hem zooiets nog niet gebeurd. Vrouwen hadden wel met hem gesproken, op allerlei manieren, maar nooit zóó, dat hij het gevoeld had als iets, waarbij zijn man-zijn van geen gewicht was. Dit meisje sprak voor zichzelf, zonder eenig effektbejag, zonder hem eigenlijk te bemerken.

Hij voelde zoo goed, dat ze tegen iedereen zoo «esproken zou hebben, die toevallig in haar nabijheid geweest zou zijn en dat hinderde hem en prikkelde hem tevens. De moeder leek hem interessanter, maar minder frisch, minder jong en veel minder levensblij. • ,

„U kent Brussel, Mevrouw? vroeg hij, zich nu alleen tot Magda richtend.

„Jawel, ik ken Brussel, maar t is al zeventien ot achttien jaar, dat ik er't laatst was.'

„O, dan kent u 't niet meer,' zei de man lachend,

Sluiten