Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet wilde... Hij herinnerde zich een toeval, dat hii bij Joopie thuis gehad had... een soort zenuwontspanning na een hevig verlangen naar haar. Toen uz dat hoorde, was ze gezwicht en toen was het ook ineens uitgeweest.

En nu die twee daar in het Hotel de France. L>at mooie, wilde ongetemde jonge diertje en de moeder, die was als een levend lijdensbeeld, boven alle smart uit, gelukkig.

Hij bedacht, wat dat nu in hem zijn kon, die behoefte te overwinnen, zonder meer. Want hef had hij nog nooit iemand gehad, nog nooit! Eens misschien toch! Dat was een vrouw geweest, waarmee hij voor t eerst voelde te kunnen leveninéén huissamen ...Maar ze wildeniet lijden om hem.

Niets verstoorde haar onverwoestbare evenwichtigheid; dat had hem óók verveeld.

Toch, in de rij der vrouwen, die hij had gewonnen, stond die ééne hem 't naaste.

En stil, héél diep binnenin, hoopte hij, dat als de kalmte voor hem gekomen zou zijn, zij tot hem zou komen, frisch en gelukkig en dan...! Hii smeet zijn sigaret weg. Bah! ca a le temps! Hi stond op, schonk zich een groot glas madeira in stoeg het m één teug naar binnen - en bromde. Unzm, denken - Men moet niet denken. Doen en leven ... allons dormir: morgen is alles weer oij t oude.

Sluiten