Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

straks was dat andere er toch weer. Dan moest hij weer winnen, de onverbeterlijke speler.

En nu in één oogenblik zijn twee wezens elkaar aanzagen, vergrauwde een ontzettend meelij met zichzelf even zijn ziel...

Eén minuut. Toen stond hij op, stampte op den grond en vloekte... Hij floot zijn hond en ging slapen. v

De volgende dag was een glorieuse zonnedag. Al vroeg stond Christy aan haar raam. Ze had 't wel uit willen brullen van vreugde ... Zoo'n dag, zóó n dag. De zon stond nog laag, maar overwaasde toch de boomen in het Pare Royal met gouden teederheid.

Ze keek de lange straat in, keek dan naar het Faleis. Daar achter die muren woonde dus de jon9eKoning. Ze kende het vorstelijk paar, als alle andere vorsten van Europa, van photo's, maar van hen had ze veel gehoord, over hen veel gelezen.

Het leven van zulke menschen was haar als een gesloten boek. Van den beginne al geïsoleerd, ontmenschelijkt, levend in een kleinen kring van eeuwig aanbiddenden, nooit te hooren een open, eerlijk oordeel, steeds omringd door onechtheid en vleiery! Zoo zag, zoo wist ze allen, maar deze twee met. Ze wist van koningin Elisabeth's vader. Ze wist van haar groote, echte liefde voor haar man, van hun beider eenvoud en menschelijkheid, van

Sluiten