Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die van Dagmar. Spottend, brutaal uitdagend, zag ze hem aan. Hij groette niet, liet zijn blik vervagen, zag over haar heen, maar iets onrustigs kwam nu toch over hem. Ook Magda had de vrouw herkend, waarmee hij op de vernissage zoo schaamteloos gepromeneerd had en voor haar was t nu interessant te zien, hoe die vrouw deed. Toen Van Wede niet groette, begreep ze tot welke categorie die vrouw hoorde, maar aan de oogen der vrouw zag ze, dat 't zoo eenvoudig niet was. Eéne, die zoo n behandeling gewoon is, kijkt niet zóó. En vrouw zélf, voelde ze het affront, die andere aangedaan en ze vreesde dien man, die zulken haat in een der haren, in een vrouw, opwekken kon.

Als m een moment van helderziendheid zag ze, hoe die man alle mogelijkheden in zich had en voor t eerst voelde ze, hoe hij eigenlijk niets was dan een instrument, dat bespeeld werd, door allen en alles rondom hem. Consonanten, dissonanten, ze kwamen wel uit hem, maar als reactie alleen. Eh over al dat stond cynisch en koud zijn zèlfcritiek en daarnaast zijn perverse genietingswoede, die werd „rücksichtslos",zoodra begeeren ophield.Ze zag hem zoo scherp, zoo zeker, als ware hij een door haar gemaakt beeld, waarin zij gelegd had wat aan mogelijkheden in hem uitstekend was. Ze huiverde. Haar oog viel op Christy. Deze praatte druk, haar oogen straalden, haar mond lachte jong

Sluiten