Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nema zetten die woorden zich vast. Haar ras verbeteren. En dan, dan zou haar kind van haar alleen zijn. Dat vooral, dat zelfzuchtige, nam haar geheel in beslag en opeens hoorde men: Betsy Schennema is naar Amerika.

Dat was nu zoowat een jaar geleden en nu riep een wanhopig briefje van mevrouw Schennema hem naar Holland, ,,'t Ging," schreef ze, „om de toekomst van Betsy." Die toekomst zélf kon hem niets schelen, Betsy ook niet meer. Als ze hem ooit iets gedaan had, ja toch: dat had ze, was dat al zóó lang geleden, dat heusch alle herinnering daaraan lang weg was.

Maar 't geval, dat was wèl interessant. Hij bedacht, wat er gebeurd kon zijn. Zou hij gaan? Maar wat dan met zijn nieuwe vriendinnen? Zijn denken werd roezig! Toen, als een licht, viel hem de gedachte in: „Zonneherst"! 'tZou waarachtig geen onaardige experientie zijn. Ze wisten nu genöeg van hem. Toen schreef hij zijn briefje en bracht het zelf op de post om zich zóó den weg af te snijden tot verder dobberen. Ook mevrouw Schennema telegrafeerde hij... Dat alles gedaan, liep hij volmaakt rustig door de volle avondstraten.

Meisjes spraken hem aan, hij lachte maar eens. Een bleef lang naast hem loopen, zonder een woord. Onder een lantaarn zag hij haar aan. Ze was armelijk en bleek.

Sluiten