Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Kan ik dan niets doen?"

Ze keek hem aan en zei dan: „J'ai enterré mon enfant avant-hier."

De man van de wereld, de groote Van Weele, zat daar. Hij, de charmeur, de man, die altijd wist wat te zeggen, kon geen woorden vinden.

Toen riep hij dengarcon. „Cherchezdel'eaude fleur s d'oranger pour Madame!"

Weer zwegen ze.

Ze at goed, als eene, die lang wist wat honger is. Hij dacht aan Magda en Christy, maar zonder begeerte nu, als iets héél moois en puurs en reins en in hem groeide een onzegbaar groot meelij met alle vrouwen, als voelde hij voor het eerst al haar leed en onmacht.

Toen ze klaar was, betaalde hij. In een taxi bracht hij haar thuis, ergens bij de Gare du Midi.

Op haar armoedige kamertje schreef hij een cheque en zijn adres in Holland en een recommandatie voor een vriendin. Met een handdruk verliet hij haar. Maar zij liep hem na op den trap, vatte nog eens zijn hand en kuste die.

Buiten koelde de nachtwind. Hij wilde naar huis loopen. Als een God voelde hij zich nu, los van alle kwaad en kwaad willen.

Hij dacht aan 't meisje en haar gestorven kindje en hij was blij dat gedaan te hebben vanavond.

Bij het Pare Royal keek hij omhoog naar de

Sluiten