Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vensters van het Hotel de France. Hij leunde tegen het hek en bleef lang daar staan, zonder gedachten bijna, maar met een vage hoop.

Er kwam niets en bewoog niets.

Eindelijk ging hij heen. Doodmoe kwam hij thuis, belde toch nog den knecht.

„Morgen met den elf-uur trein naar Holland, pakken voor 14 dagen."

De knecht overhandigde een telegram.

Mevrouw Schennema telegrafeerde, dat Rini dood was. 't Deed hem niets. Hij dacht alleen, dat zijn komst nu misschien onnoodig zou zijn, maar dan dacht hij aan de twee vrouwen van „Zonneherst" en aan wat hij, door heengaan, wilde te weten komen.

En de man, die zich straks een God voelde, lachte satanisch en toch wilde hij geen kwaad.

Sluiten