Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pen, of ga naar het stadhuis en zeg, dat je er genoeg van hebt.

Chrissie, Christientje, Stientje, Tientje —"

In zijn dolle bui zocht hij in zijn zak. „Daar", zei hij, „Tientje, Stientje, nu heet je Stientje, hoor je!"

Het meisje nam het goudstukje aan.

„ 't Is zooals mijnheer verkiest. Weet u, daarvoor verander ik mijn naam iederen dag, als het moet".

Maar hij had er al weer genoeg van, draaide zich op zijn hielen om. Chrisje, Stientje begreep er niets van.

Van Weele liep nog even den tuin door, ging dan naar binnen.

De koffie stond ingeschonken, maar hij roerde ze niet aan. Hij zat tegenover mevrouw Schennema en trachtte haar te doorvoelen. Zooveel jaren nu al had hij deze vrouw gadegeslagen en nog begreep hij niets van haar. Nu was Rini dood. Voelde ze er iets van? Was ze zoo weinig vrouw, dat heel geen natuurbanden haar bonden aan haar kind? Rini lag daar nog en de moeder zat daar en dronk haar koffie en keek de wereld aan met haar koude nuchtere oogen. Eindelijk begon ze te vertellen: ,,'t Was alles erg vervelend. Nu Betty weer. Ze was terug uit Amerika al een paar weken en—" Ze hield even op. Een vuurrood trok over haar wangen en tot diep in haar hals. VanWeele zag nu pas, hoe leelijk die was, hoe dor en oud. En

10 Magda.

Sluiten