Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Niet blindelings, zij; zonder eenige illusie bereid te geven en te verliezen.

Ze maakte zich wijs, dat ze zóómisschien Christy redden kon — maar ze voelde wel het onware: ze wilde niet redden, ze wilde ook niet offeren, ze wilde geluk en warmte en zoo werd Magda de rivale van haar kind ...

Ze stonden nog tegenover elkaar, beiden verdiept in eigen ik.

Opeens zei Magda: „Wil je dan mee naar mevrouw Schennema? Maar je hebt Rini bijna niet gekend I"

Christy bedacht zich even. „Neen", zei ze, „ik ga liever niet mee". En ze dacht: „Waarom hem zoeken? Hij komt zeker I"

Dien middag ging Magda naar mevrouw Schennema.

Ze vond Rini's moeder als altijd, koud, hoog, deftig. Ze spraken over Rini, maar 't was alles zoo ijzig, dat Magda zich bijna schaamde, toen ze bij het zien van Rini, dood, haar tranen niet bedwingen kon. Ze voelde als altijd, hoe weinig er was tusschen deze vrouw en haar zelf en ze nam zich voor, nu maar niet meer naar haar toe te gaan. Die dorheid verstijfde haar. Dat was nu eens iemand, die niet gaf, die verlangde misschien, maar die toch óók niet kreeg.

Ze bleef een uur bij mevrouw Schennema en

Sluiten