Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit zijn stand, er was een moeder. Toen zei hij

voorzichtig: „Tenminste als we alleen zijn

zoo'n klein geheimenis tusschen ons."

Ze bloosde ... Dien heelen middag tutoyeerde ze hem. Ze spraken over alles, eens ook nog over Rini. Hij vertelde, hoe wonderlijk zij geweest was.

»En nooit gelukkig," voegde hij er aan toe.

„Nooit?" vroeg ze.

„Neen, nooit!"

„Maar dan is voor haar de dood heerlijk!"

„Is geluk dan wezenlijk zoo begeerenswaard? Maar het bestaat toch niet".

„Wat?" vroeg ze. „U gelooft niet, dat geluk bestaat? Ik wel, hoor, vast wel, misschien niet voor jou, voor Rini of voor mij, maar dat is geen reden er niet aan te gelooven. 't Bestaat vast: anders zouden millioenen menschen niet den moed hebben te leven!"

„Nu ja, ze zoeken! En ze hopen misschien, maar au fond weten ze wel, dat er niet zooiets is als geluk hier beneden...

De grootste idealisten, die de heiligen willen evenaren, geven nog toe, dat ze 't niet doen en niet zijn zóóals ze zijn, in de hoop op aarde geluk te vinden...

De verstandigsten accepteeren in Godsnaam maar de theorie van één of meer volgende levens en geven zichzelf zoo een kansje meer."

Sluiten