Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neen, neen, neen, et is geluk ergens op de aarde en 't is te beteiken ook, dat voel ik zoo duidelijk!"

Hij was opgestaan en stond nu vóór haar.

„Christy, wü je me helpen dat óók te gelooven?"

Ze zag tot hem op ... Don Juan! dacht ze.

In haar groeide iets als een haat tegen haar moeder om dit woord. Don Juan!

En zij moest hem helpen. Wat leek dat weinig op den traditioneelen zelfbewusten Don Juan!

„Wil je?" vroeg hij nog eens.

„Zoo graag ... maar Moeder!"

„Moet Moeder dat absoluut weten? Je doet toch geen kwaad? Nog eens, Christy, laat dat alles ons eigen zoet geheim zijn... ik kan niet geven aan meer dan eene. Ik kan geen ruchtbaarheid gegeven weten aan wat voor mij 't heiligst is... mijn ik..."

Zij keek hem weer aan, diep, diep in zijn oogen...

„Natuurlijk", zei ze, „is alles zooals je wilt."

Toen nam hij haar in zijn armen en kuste haar... Met de hppen, die Rini, dood, gekust hadden, kuste hij een vrouw wakker...

Eindelijk heten zijn armen haar los.

't Duizelde Christy... ze moest gaan zitten...

Om haar was alles als gevuld met gouden stof — een wondere nieuwheid was over de wereld.

Van Weele, correct, als was er niets gebeurd,

Sluiten