Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren ze moe gekocht, wilden toch nog niet weg. Ze keken naar alles, wilden alles in de handen nemen. Hun bewondering ging naar een stel zilveren candelabres in Louis XVI, maar daarnaast stond een stel empire...

„Als we. ..",zeihij. „Voor moeder ?"vroeg ze... Die gingen ook bij de rest — met kaartjes van hen twee. Als Begeer hem niet zoo goed gekend had, zou hij gevreesd hebben. Ze kochten zóóveel. Maar hij kende Van Weele, had hem nog nooit zóó gezien — begreep wel wat hier gaande was. Dit was de zoeker, die gevonden had en geen ander altaar had voor zijn offers dan de geliefde. Ze hepen heen en weer en bewonderden. De gouden beurzen, de zware beugeltasschen, de fijne gemonteerde ringen...

Dan kwamen andere cliënten binnen en de charme was gebroken. In de auto was het hem, als werd even de zon verduisterd... Zóó doet geluk. Ze overlegden waarheen. „Vier uur? Dan naar Bakker?" Nu door de volle straten reden ze, menschen gingen uit den weg, anderen keken nieuwsgierig naar binnen, glimlachten dan om haar lach.. De groote winkels gleden voorbij, als stonden ze op rolletjes — en dan Bakker. De tearoom was stampvol. Aan alle tafeltjes zaten menschen dicht opeen. Er was een gegons van vele stemmen, overstemd door een slepende Czardas. De chef wees

Sluiten