Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zat ze tóch in zak en asch. Misschien had ze troost gezocht bij' haar moeder. Die gedachte was hem ondraaglijk. De trotsche Magda zou weten van de stille misère van zijn leven! Hij telefoneerde om een auto.

't Wachten werd hem nu een lange pijniging en meer en meer kreeg hij de zekerheid, dat Magda nu wel alles wist.

Christy was een kind; hoe zou ze kunnen zwijgen?Hij probeerde te bedenken, welken indruk zijn ontzettende depressie op haar gemaakt had. Zij, zoo vroolijk, zou ze begrepen hebben?Zou zegezwegen hebben? Daar hoorde veel kracht toe. En zij, zoo gewend altijd met Magda te zijn. Hij betrapte zichzelf nu op iets wonderlijks. Hij bad. Hij, Van Weele, bad. Hij bad, dat Christy gezwegen zou hebben, dat alles nog goed kon komen. Hij, die zooveel, zij het onwillens dan, misdaan had, hij bad om geluk, vurig en kinderlijk en geloovend.

Het was een stemming vol gloed en kleur. Het was een uur van fijne schakeeringen in de gevoelens. Van matgrijs werd 't allengs blauw en purper en gouddoorstroomd. Hij voelde zich nu week als een vrouw en hulpbehoevend. Hij wilde nu naar Christy gaan en met haar praten. Haar zeggen, hoe alles was en als ze gezwegen had, als ze die kracht gehad had, na zoo'n domper op haar vreugd van 's middags, dan was alles wel goed.

Sluiten