Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den en hij zou meegaan, omdat van haar alles hem interesseerde. — 't Was hem alles zoo nieuw, zich niet met den hoed of de japon, maar met haar te bemoeien, niet om het verfijnde een vrouw aan te kleeden, maar om bij haar te zijn, om haar en haar

Dan kwam het afscheid. Van Weele kuste vluchtig Magda en dan bracht Christy hem tot het terras. „Loop nog even mee!" zei hij.

„Goed!" x

In den avond hepen ze samen, sprakeloos. Maar tusschen hen hing te beven al het wonderlijke^dat is, als even in een menschenleven de eenzaamheid opgeheven wordt. Dan doen woorden pijn. Dan is alleen het zwijgen al-zeggend.

Uit den nachttuin stegen scherpe herfstgeuren omhoog. Zoo vroeg al. Nog nauwelijks September. Die herfstgeuren omwonden hen met zoete zekerheid. Ze liepen en zwegen en nooit nog waren ze elkaar zóó na geweest.

Hij bracht haar terug naar het terras. En dien avond kuste hij haar niet meer. Hij nam alleen haar hand en keek haar diep in de oogen. „Dat kan nu nooit anders meer, wèl? „Neen," zei ze, „zóó is alles goed." Hij keek haar nog na, tot ze in huis was. loen ging hij heen door den nacht en geen herinnering kwelde hem aan wat dien middag geweest was.

Sluiten