Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— nu heb ik je er dan toch op betrapt. Maar maak je niet ongerust, hoor: ik mag haar zelf ook niet, hoewel ik het erg prettig vind om naar haar te kijken."

„Meer dan te kijken valt er dan ook niet, want er is geen woord uit te krijgen en als ze al eens iets zegt, is het zoo grenzeloos dom, dat alleen een man het verdragen kan."

Veel later bedacht Christy, hoe dit afkeurend oordeel over Rosey Dolhain bijna het eenige goede moment van den dag was geweest. Zeker: ze vond 't prettig VanWeele te hooren schertsen en lachen, maar het hinderde haar tevens, dat dit om een ander was dan zijzelf en dat die ander Van Weele's blikken en attentie zoo geheel in beslag nam.

In het Palace-hotel waren zij de eenige gasten. De Haagsche freuletjes hadden nog een paar kennissen getroffen en meegetroond en zoo was het een klein groepje geworden, waarvan bijna iedere zij een hij had: de Haagsche freules hun nieuwe vriendjes, Betty den jongen, sportieven Engelschman, Van Weele het nichtje, zoodat Christy alleen zich nog verlaten voelde. In het eerst, toen het gesprek algemeen was, merkte ze dat minder, sprak ze van tijd tot tijd ook naar den overkant of op zij een woordje mee, maar allengs, na het tweede of derde glas wijn, werd de conversatie intiemer. Nu bedacht ze, wat Van Weele haar zoo vaak gezegd

Sluiten