Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had, dat ze in zijn leven wel veel was, maar lang niet alles, dat veel anderen daar ook nog hun plaats hadden, dat zij slechts een gedeelte van zijn innerlijk afdekte en dat zij hem met beletten mocht, ook voor dat andere gedeelte te zoeken, wie dat met hem samen konden hebben. Niet zonder bitterheid bedacht ze dit alles; immers ze kon toch niet begrijpen, dat er iets in zijn wezen zou zijn, dat zij niet tot haar eigen maken kon. Als het dan nog zoo was, dat zij een stuk van hem niet afdekte, dan was dat, omdat hij dat gedeelte van zichzelf nog voor haar verborgen hield. Zij keek op en zag Van Weele's oogen, zooals zij die gekend had in Brussel, aandachtig vorschend in Rosey's gelaat. Zij trachtte door een zachten kuch, een overeengekomen keelgeluidje om eikaars attentie te trekken, Van Weele af te leiden, maar het hielp haar niet. Toen probeerde ze nog eens met een vraag of een antwoord zijn belangstelling voor haar op te wekken. Een ander antwoordde. Van Weele scheen haar bijzijn vergeten. Toen was het, dat ze voor het eerst begreep, wat jaloezie is. Aan het dessert schilde Rosey een appel en bood de helft Van Weele aan. Christy had moeite een onaangename aanmerking in te houden. Het was alleen de vrees voor wat Van Weele later zou zeggen, die haar den moed tot zwijgen gaf. Na het diner werd in de hall gedanst en zoo goed voelde Christy, dat zij te

Sluiten