Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voor een jong meisje is de ommezwaainogalkras."

Dan, op zijn horloge ziend: „Ai, ik heb niet veel tijd meer. 'k Wilde nog even naar Chillon gaan. Misschien bhjf ik er vanavond. Mama is er, dus je kunt mij missen."

„Dat wel," zei Christy, „maar ik ga toch maar even mee. Ik wil Chillon ook wel eens zien en mama wil misschien ook wel mee. Wat dunkt u, Moeder?"

„Ach neen, ik blijf maar liever hier. 'k Wilde even naar huis schrijven en mevrouw $chennema nog wat vragen voor Betty. Gaan jullie maar."

„Lieve!" viel Van Weele Magda in de rede, zich direct tot Christy wendend, „ik waardeer je behoefte om bij me te zijn, maar vanmiddag gaat dat niet. Een oude afspraak."

„Oh, dat is niets. Ik ga het kasteel zien en wacht wel op je. Chillon trekt me altijd weer."

Over Van Weele's gelaat trok in purper schaduw van boosheid.

„Lieve kind, je moet je gezelschap heusch duurder houden, als je gewaardeerd wilt worden. Ik kan je nu niet goed mee hebben en bovendien: de homogene stemming, die noodig is om samen Chillon te zien, ontbreekt ten eenenmale."

„Dat is waar. Dus ga jij alleen en ik ook. Er is geen enkele reden, waarom wenietdenzelfdentrein zouden nemen, heen en terug.'

Sluiten