Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langdurig thuis zijn; geen van beiden waagde een vraag.

Tusschen Van Weele en Christy bleef echter de kloof en geen van beiden deed ook maar 't geringste, die te overbruggen; tusschen Magda en Van Weele werd de band hechter. Magda en Christy waren als moeder en dochter, maar zonder de minste vertrouwelijkheid en soms voelde Christy zich in haar eigen huis een niet altijd gewenschte gast.

Dan maakte ze op haar eigen kamer muziek, terwijl Magda en Van Weele beneden zaten en lazen of praatten.

Er was over VanAVeele iets vermoeids gekomen, iets dat met meer weg scheen te gaan. Een stille weemoed hing om hem, maar veel minder werden zijn neurasthenische aanvallen.

Soms, als Magda dacht aan den ouden Van Weele, kon ze niet begrijpen, dat hij nu zóó was, zoo bedaard en innig, zoo bescheiden en voorzichtig. In de eerste tijden had ze altijd nog een uitbarsting verwacht, had ze aldoor gevreesd, dat hij zou zinspelen op haar gevoelens voor hem, die hij wel kende en op de zijne voor haar, waarover ze na dien huwelijksdag wel zekerheid had.

Maar niets. Hoe langer hoe rustiger, stiller en inniger was hun verhouding geworden. Soms voelden die twee als menschen, die lang getrouwd, rustig en lief naast elkaar voortleven, gebonden

17* Magda.

Sluiten