Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat nooit," zei Christy, „ik heb je gezegd: ik ben en ik blijf Mevrouw van Weele. Mama weet, dat ik tegen scheiden ben."

En dan ijskoud en smalend: „En waarom zou ik me vereenzamen? Om weer twee menschen ongelukkig te maken?"

VanWeele ging naar Magda en sloeg den arm om haar heen: „Christy, ik zweer je nóg eens: dit is ernst. Jij noch de anderen hebt begrepen. Jullie hebt me onderschat, mijn geest genegeerd; daar was de fout. Zij heeft gegeven, zonder te vragen en gegeven, wat ik noodig had. Zij heeft het betere in me ontdekt."

„Words! Words! Laten we als het je blieft niet gaan gelooven in ons zelf. Er is geen uitweg, een van ons drieën is te veel." Ze gaf hem een kleine revolver.

„Ik ben onschuldig — dus Mama of jij?

VanWeele steeg het bloed naar de slapen. „Dat durf jij aan?" Hij lachte heesch en uitdagend.

„Je weet niet met wien je speelt. Zonder haar — hij wees naar Magda<—„is me het heele leven niets. Dacht jij heusch mij bang te maken? Gezocht heb ik naar geluk. Gejaagd ernaar, erin geloofd, het weer vertrapt gezien. Bang voor den dood?" Hij speelde met de revolver.

„Dus je wilt dat?"

Christy stond daar als het Oordeel.

Sluiten