Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een gil als van een dier gooide Magda zich op den doode.

Christy stond daar ijskoud en kalm. Bedienden kwamen, een dokter, men droeg Van Weele naar boven. Later herinnerde Christy zich alleen zijn slapafhangende handen en een vreemden schijn, dien de roode kap van de lamp aan zijn dooden kop gaf en die haar even vervulde met een angst van: „Als hij nog eens leefde." Zoo groot was de verlossing.

Sluiten