Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Die God bemint alleene,

Die spiegelt Hem alzoo klaar,

Als het glas, door de zonne beschenen,

Het licht maakt openbaar,

Die zal te eeuwiger tijden

De vreugd, die bij om zich ziet,

Beminnen en zich verblijden,

Als waar ze hem zelve geschied

Zoo vaak ik dit overdochte,

Zoo roerde zich iets in mij,

Als ware mij God, dien ik zochte,

Met Zijne gratie nabij,

Als hadde Hij reeds op de aarde,

Mijn ziele zeer gezocht

En hield ze van grooter waarde,

Dan zij het vermoeden mocht

Die derven, dat ze minnen, Zijn dikwijls zeer bezwaard En ongerust van binnen, Het is der minnen aard; Maar, die de minne derven Voor 't hef, dat hen bemint, Veel beter konden ze sterven Dan leven zoo koelgezind.

Sluiten