Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De menschen weten altijd meer dan je zelf, he, wat heeft die woesteling me 'n pijn gedaan (wrijft haar pols).

Babette.

We zijn nog niet van hem af, ik geloof, als Jules er niet was geweest, hij je vermoord had. Hij ging te keer als 'n razende."

Jules.

Maar stel je nu eens in zijn plaats, Rosalie.

Rosalie (ongeduldig). Goed en wel Jules, maar ik dacht voor vast, dat hij dood was. Kon ik het nu helpen, dat hij ineens levend voor me stond ?

Jules.

Je zult geen last meer van Jef hebben.

Babette.

Dat hoop ik. Hij heeft vandaag de boel hier al netjes opgeschept, schelden en razen, ,maar geen cent verteren. Daar kan mijn café niet van bestaan, het gaat al reeds zoo slecht de laatste jaren. Geen droog brood is er mee te verdienen.

Rosalie. We konden de zaak best sluiten.

Babette.

Maar wat dan? We zitten gelukkig nog in ons eigen huisje, 't is nergens opgeschept, maar schikken in ons lot, er zit niets anders op.

Rosalie.

Voor zoolang het duurt, jal

Sluiten