Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pastoor.

En zegen heeft er gerust op Rubert's huisgezin, totdat die wreede oorlog aan alles een einde heeft gemaakt.

Heuvelmans [aangedaan.)

Wouter is, helaas, dood! Maar nu heb ik zooveel kinderen, zoo velen om voor me te zorgen en lief te hebben Nu is de oude man niet meer alleen.

Jules.

En wij zullen U helpen, vader Heuvelmans, met elkaar zullen wij de zorgen dragen.

Triene.

En we zullen trachten die arme kinderen het gemis van hun moeder zooveel als in ons vermogen is, te vergoeden.

Pastoor (vouwt de handen). Dat Gods onmisbaren zegen op jelui's werk van barmhartigheid moge rusten, mijne kinderen.

DOEK DAALT.

OM HET SUCCES VAN DIT TOONEELSPEL BETER NOG TE DOEN SLAGEN, GELIEVE DEZE APOTHEOSE TE LATEN VOLGEN.

't Schoonste effect bij Bengaalsche verlichting.

Als na bijv. 5 minuten het scherm weer omhoog gaat, staat de Vredesengel, een in het wit gekleede jonge vrouw met loshangende blonde haren, twee vleugels ter rechter- en linkerzijde, op het tooneel.

Aan haar voeten liggen twee jonge meisjes (als kinderen gekleed, zeer armoedig* die biddend de handen omhoog heffen. Mars, in volle wapenrusting; het geweer, waarop de bajonet gestoken is,In z'n hand. Heimop, ziet er zeer woest en krijgsachtig uit. De Vredesengel heft hare handen zegenend omhoog. Mars valt neer aan haar voeten. Achter de schermen laat zich zachte muziek hooren. De Vredesengel ontvouwt een papier waarop met groote letters geschreven staat:

„VREDE OP AARDEI DE WAPENS NEER!"

Hierop daalt langzaam het scherm.

Sluiten