Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KUNSTENAAR.

Kunstenaar bij Gods Genade

Toegejuichte vreemdeling; Maakt men uw geheele leven Tot een verontschuldiging? Kunstenaar .... vergeef ze maar!

Dacht ge bij uw schotel linzen

Dat ge rozeknopjes had;

Zei men dat ge goed moest weten Dat ge bruine boonen at? Kunstenaar .... vergeef ze maar!

Sprak een rijk en deftig meisje Van een troostend-lief plezier;

Vondt ge toen in haar prieeltje Haar verlegen hamenier? Kunstenaar .... vergeef ze maar!

Viel uw schuchter praatje tegen Had men nieuws van u verwacht;

Vondt ge uw genie te simpel Om te zeggen wat ge dacht? Kunstenaar .... vergeef ze maar!

'Waart ge bij een grievend lachje

Weer aanmoedigend gereed, Om vergiffenis te vragen Voor het leed dat men u deed? Kunstenaar .... vergeef ze maar!

Zegen ze met uw ellende Geef ze trouw wat ge bedoelt,

Wat ze nimmer kunnen zeggen Maar wat elk van hen gevoelt. Kunstenaar .... vergeef ze maar!

Kunstenaar bij Gods Genade

Onbegrepen twijfelaar, Druk hun dwaze doornen-kransen Rustig op uw grijzend haar. Kunstenaar .... vergeef ze maar!

Sluiten