Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„EEN ONVERWACHTE ZELFMOORD".

Aan een boompje in het tuintje, Achter het Concert-Gebouw, Had een jonkman zich verhangen, Met een stevig eindje touw. Uit een zijzak van zijn jasje, Dat hij uitgetrokken had, Stak, behalve een programma, Een verfrommeld ochtendblad.

Angstig ging men onderzoeken, Wie die zieke doode was, En men vond 'n afscheidsbriefje Naast het boompje in het gras.

„Vrienden!" ,fiij gebrek aan woordenkeuze" „Maak ik aan mezelf 'n end?' „Schrijft maar verder kranten-slaven" „Willem Blkman" „Recensent."

Bureaulisten en Suppoosten Sneden Bikman bevend af. Opgebelde Pers-collega's, • Stonden van ontzetting paf. Geen van allen kon begrijpen Waarom hij 't had gedaan! Eiken avond, stipt nauwkeurig, Ging hij zijn concert verslaan.

Lange jaren zat hij deftig, Aan de „Nieuwe" voor muziek, Jaren gaf hij eiken morgen, Zijn doorwrochte kunst-kritiek, En da krant, die men ontdekte, Was het eerste ochtendblad, Waar hij geen verslag in plaatste, Waar hij geen copie in had.,

Van Mevrouw de Bleek—Verhagen, Ellen Pikson, Arthar Block; Van de zusters Lindenhoven, Jean Martin en Siegfried Kok;

Sluiten