Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SCHEIDING.

Eindelijk!

Een zucht van verlichting steeg op uit zijn borst, toen de deur van zijn studievertrek weer gesloten was, — toen hij zich weer veilig voelde in zijn eigen omgeving. Over den looper in den gang gingen haastige, zachte stappen, de voordeur werd geopend en viel dicht met een korten plof.

Van achter zijn schrijftafel, waar hij nog stond, zooals hij afscheid had genomen van zijn bezoeker, ging hij naar 't raam, het lichte met de witte gordijnen, die de zon buiten hielden en toch zulk een zegening van licht over de meubelen lieten neerzijgen.

Hij liep als in gedachte^, het ietwat bleek getinte hoofd met de donkere, korte haren een weinig gebogen, zoodat er een glans gleed langs zijn gladde, gewelfde slapen.

Door de kanten gordijnen heen volgde hij den bewegelijken man op leeftijd in zuiver sluitend grijs colbert, de manchetten laag op de handen, verzorgde, bijna vrouwelijke handen, een grijzen vilthoed op, een gouden lorgnet voor zijn onrustige oogen.

Zelf was hij gekomen. Zijn brieven, als redacteur van het bekende tijdschrift aan zijne medewerkers

Sluiten