Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren door kennis en kunst, door de kalme kracht en de wijze leiding van een breede levensleer.

Hoe had hij 't anders ondervonden, helaas! Of stónd hij alleen ?

Zoo velen kende hij er toen, die nu zwegen, hoewel ze beter wisten, die sterker schenen, wijl ze waren blijven staan.

Ja, ja, hoogachting zou daar immers gekweekt worden voor elkaar; de ridderlijke toewijding van den komenden man voor de wordende vrouw zou daar de eerste moedige daden doen I De zoo geprezen bescherming en de zoo beveiligende eerbied zou uit zulk een samenzijn groeien.

Of wou men weer eeuwen terug ? Weer de duisternis in van kinderachtige vrees voor elkaar, voor blozen om niets, maar in 't geheim, nou ?...

Neen, het heele leven met al zijn krachten, laat ze dan botsen en stooten een keer; — dan komt men juist tot kennis van eigen kracht, besef van noodzakelijke beheersching; dan komt er mannelijke moed in plaats van vluchtende vrees!

Hoe moest hij nu twijfelen aan die mooie beloften!

Hoe moest hij die beloofde weldaden loochenen!

Om de eenvoudige wijsheid van zijn vader-zaliger, nu weer de zijne! Die leek lomp, die leek nietig, die leek klein, wijl ze den hoogvoelenden, weinig-menschelijken mensch niet vleide — maar wat was die waar!

Hij was wat zwakkelijk van natuur. Een van die vroegrijpe karakters, gevoelig voor indrukken van buiten, vat-

Sluiten