Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor haar niet de moeite waard om over te klagen...! Neen, alles zijn, voor allen... allen!... Lag het waarschijnlijk niet aan haar zelf,... en zoo niet,... waren die anderen dan in zekeren zin geen zieken ?..."

Toen Zuster Magdalena kwam om haar af te lossen en groette, wees Coleta stil naar hare patiënt.

■ „Slaapt ze ?... Gelukkig!... Nu wordt ze zeker beter, zei de dokter..."

En samen gingen ze eerst eventjes naar de kapel, baden beiden haar morgengebed, baden ook voor haar zieken, 's Morgens toen de dokter kwam, sliep ze nog. Hij stond verwonderd, liet Zuster Coleta komen.

„Hoe laat is ze in slaap geraakt ?"

„Tegen tien uur, dokter..."

„Uit haar zelf?..."

„Ja, dokter, doch eerst heeft ze een tijdje tegen me geschreid. '

„Zusterke, gij geneest er meer dan ik!"

„U bedoelt, Onze Lieve Heer, is niet?" lachte ze.

„Ja, ja! dat weten we wel!" zei de dokter, terwijl hij lachend heenging.

En Zuster Coleta bad stil: Deo Gratias: God zij dank!

Sluiten