Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jongsaf aan te bedwingen, komt er later niet gemakkelijk toe. Het gaat er mee als met verschillende Roomschen die een tijdje zin voor 't klooster schijnen te hebben, maar zoo spoedig vergeten, wat eens een vurig verlangen was."

Toch zag ze niet graag, dat over en weer geloop van Henri en Sjef. Want vooral des avonds kwam Jo nog al eens mee. Niet, dat ze iets tegen dat kind had, want het was inderdaad nog een kind en een goed ook. Heel aardig deed ze in den omgang, praatte bijna altijd met haar, als ze mee kwam. Wel keek ze nu en dan bewonderend naar Sjef, als die weer aan 't praten was over het geloof en er gang en kleur kwam in zijn woorden door de mooie geestdrift, die als een melodie zijn overtuiging begeleidde; dan was ze verstrooid, lette niet op het gesprek en wanneer ze zich weer naar haar toekeerde, kon ze zoo voldaan lachen.

Maar och, wat was dat anders dan gewone kinderlijke nieuwsgierigheid, en heel natuurlijke bewondering. Want zelf, zelf vond ze haar jongen dan ook prachtig, boeide hij haar.

Dat meisje wist ook zoo weinig van die vreemde wereld welke het katholiek geloof liet zien; al kende ze dan de uiterlijke vormen beter dan Henk, de diepte ontging haar: ze toonde er ook lang zooveel belangstelling niet in als Henk. Wat ze er uiterlijk van hoorde en zag in den omgang met anderen had haar er eenigzins gewoon mee gemaakt, zoodat het weinig indruk maakte op haar hart.

Sluiten