Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

avond... 'sMorgens zoo'n eenig herfstzonnetje en op den vrijen middag zoo'n ontzettende bui... Gedurig keek hij naar de lucht, of hier en daar geen stuk blauw door het dichte grauw-en-grijs der wolken kwam gluren. Werd het maar eens kalmer... Op zoo'n tijd van 't jaar een onweer... 't Werd hoe langer hoe gekker...

Hij voelde zich vervelend. Heel den middag had hij geen lust gevoeld om eens flink te blokken... Zoo goed had hij zijn opstel nog eens door kunnen werken... Maar t ging met... Doodgewoon geen regel kon hij fatsoenlijk op z n pooten zetten. Hij trommelde gejaagd op de ruiten, sprak weinig. Zijn moeder zag zijn slecht humeur, zag zijn verlangend kijken naar de lucht.

— Wil je nog uit, jongen ?

— Als het goed was, zou ik nog even naar Henry moeten. Ik heb hier nog een boek liggen, dat ik hem beloofd heb te brengen...

— Maar het is toch geen weer, en is er zoo'n haast bij ? Kan dat morgen ook niet ?...

— Haast, haast!... En 't is geen lekker weertje ook... Maar ik ben niet van suiker, moederke, begon hij in eens veel opgewekter, al ben ik zoet... 't Lijkt binnen ook wel wat erger dan het in werkelijkheid is... Ik geloof, dat ik er maar door heen moest stappen... Met mijn gummi aan maken ze mij niet veel...

— Kun je dan heelemaal niet gemist worden ?

— Gemist! ? Nou, dat zeg ik niet. Maar ik laat het niet graag. Henry stond er zoo op. Jo verjaart vandaag en

Sluiten