Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gezegd, wat waar was. Hij bad zijn avondgebed, onderzocht zijn geweten, want ondanks alles, daar was iets ongewoons in hem. Waarom was hij niet geweest zooals anders dien middag, maar droomend, weemoedig, prikkelbaar? Had hij moeder haar vragen kwalijk genomen? Maar daar was toch niets metjo? Niets? Hij ging na, wat er gebeurd was. Onmeedoogend als een sterke, die zijn weg kent en dien zal begaan.

Kom je vanavond ? had Henry 's morgens gevraagd. We hebben een feestje: Jo verjaart. Ze zou het heel graag hebben, moest hij zeggen. Toen had hij gelachen; heeft ze *t zelf gezegd? Ja zelf.

Zonder erg, zonder verder na te denken had hij geantwoord:

Goed, ik kom, als ik eenigszins kan.

Ja, daar had hij heel dien dag aan gedacht. Ook bij zich beraadslaagd of hij wat mee zou nemen. Nog gezegd in zich zelf: Nee, dat is een beetje te. Hij zou ze feliciteeren. Een vlug ding was het, zoo bij de hand en knap, ja, ook wel, doch heelemaal niet dweeperig of aanhalig. Eer stil

Hij had het akelig gevonden dien regen; was ongeduldig geworden, dat het niet wou ophouden.

Hij ging dieper in zijn ziel. Had hij niet graag, dat Jo 's avonds meekwam? En als ze dan in 't gesprek meedeed, hield hij ze wel eens wat lang bezig.

Hij dacht en zocht. Hij meende zijn moeder gelijk te moeten geven. Wat zag die echte liefde toch wonder

Sluiten