Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

diep. Nee, hij had niet tegen moeder gejokt: daar was niets tusschen hun twee tweetjes, nooit had hij het ergens om gedaan, er bewust op aangelegd, maar toch voelde hij duidelijk, dat daar een genegenheid aan't groeien was. Daar leefde een stille sympathie in hem voor dat kind, welke zich verder en verder uitbreidde, bijna even zacht en onzichtbaar als het water, dat stijgt en kalm en voorzichtig kruipt en sluipt tusschen de grasspiertjes door en verder vloeit, verder, zonder dat men het bemerkt. Hij voelde, hoe ze een plaats had in zijn gedachten en verlangens, wijl hij zich pijn deed met dat bewust er uit te verwijderen. Doch het moest, moest, nu hij het zoo duidelijk wist.

Hij bad een akte van berouw en in kalm en rustig vertrouwen op zijn goede daad ging hij slapen.

Sluiten