Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben", praatte ze, en ze zette ze op het plat, waar ze den geheelen, vochtigen nacht mochten blijven.

Daarna zorgde ze voor 't avondeten. Want met haar zuster moest ze haar oude, ziekelijke moeder een gerusten, ouden dag bezorgen. Anders was ze ook nooit naar de fabriek gegaan, maar ze verdiende daar een mooi weekgeld, had nog wat tijd over om dat kleine huishoudentje te doen. Om uitgaan gaf ze niet: haar mooie plicht vond ze voldoening genoeg en zoo zwaar waren hare bezigheden dan ook niet. Al jaren was zij de aangewezen persoon geweest voor het huishouden, toen moeder niet meer kon. Anna had haar werk en druk ook. Het was zoo vanzelf sprekend gegaan, en bleef altijd nog eender, dat ze bij 't overdenken van haar toekomst zich onafscheidelijk één dacht met moeder, dat bestaan afhankelijk van haar werk en zorg. Niet dat Anna niet goed was: ze bracht de flinke, ruime verdiensten heel en al binnen; maar die kon niet van het werk weg, had te weinig tijd over, was ook niet zoo gewend de huishoudelijke dingen te beredderen. Het viel haar in een booze bui wel eens te binnen, dat zij de meid was en Anna de dame. Doch dat was maar een oogenblik van ontstemming; te goed waren ze 't samen eens en te graag ook zorgde ze voor moeder en het huis. Voor haar eigen maakte ze geen toekomst klaar. O, daar waren er wel, die nog eens luchtig zinspeelden op haar heel jonge jaren. Toen had ze al geloopen, was er zoo vroeg bij geweest. Daar had een harde vermaning moeten gebeuren, eer dat ze er mee

Sluiten