Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

regel-onderricht hoorde, dat ze afzonderlijk kregen, en wat ze las in boeken, die haar werden gegeven. Wat een diepe zin, wat een mooie, maar vooral eenvoudige wijsheid lag er opgesloten in den regel, waarnaar ze haar leven wilde vormen. Hoe vond ze daar gelegenheid in een dieperen kijk te krijgen op zich zelf om haar eigen bestaan te leiden langs de paden, waar al zooveel duizenden uit alle standen en staten haar waren voorgegaan, en die daar bemoediging, steun en ijver voor hun ziel hadden gevonden. Moest ze ook niet trachten te wezen één brand van liefde als de H. Vader, liefde, die gevoed werd door 't lijden, lijden in elke beteekenis, naar ziel en naar lichaam, in versterving en boetepleging, in zelfopoffering en plichtsbetrachting. Ze moesten wezen, werd haar gezegd, voorbeelden van degelijke deugd, van blijde opoffering midden in 't leven! Wat was alles eenvoudig, maar mooi endiep! Wat een goede gerustheid, ja bijna een troost gaf het, te weten, dat ze met zoovelen waren, die ieder op eigen wijs, in de eigen omgeving een voorbeeld wilden zijn! Hoe kreeg het alledaagsche een klank van het hemelsche. Al was het soms onbehagelijk in het begin, ze begon er op te letten zichzelf te beheerschen, te overwinnen in kleine nietige dingen. Ze voelde zich vrijer, vrediger na verloop van tijd. Het beteekende voor haar zoo weinig, hetgeen ze moest laten: de echt-wereldsche bijeenkomsten waren toch heelemaal niet naar haar zin, van onbetamelijke opschik moest ze niets hebben. Wel kon ze dus niet naar 't klooster, zuster was ze nu

Sluiten