Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pijnlijke verbazing. Wat was dat nu? Zou moeder naar 't gasthuis? En daar kwamen haar voor den geest de oude vrouwkes, die ze dien avond had gezien. Ze kwamen uit de kapel, waar ze samen waren gaan bidden. Wat zagen ze er opgewekt en tevreden uit! Hoe hadden ze haar lachend gegroet! Die oudjes waren al blij om het feest van morgen.

Wat zouden die een goeden oppas hebben bij de zusters...! Wacht eens, wat voor bekends kwam haar in den geest?... Had zij daarover ooit iets gezeid tegen moeder? Neen, dat kön niet, dat zou ze nooit doen, nooit!... Gedacht dan? Want daar zat toch verweg in haar geest iets te werken; daar was midden in die duidelijke klaarheid van haar denken iets dat donker, dat duister bleef, waarheen haar geheele oplettendheid werd getrokken. Ze kon het geen naam geven, t Leek eenigszins op een onbehagelijk gevoel van onwel zijn, zonder dat men zich ziek kan noemen of iets noemenswaardigs mankeert. Ze ging stil liggen, lang uit, stil,... de oogen gesloten, het lichaam zoo rustig mogelijk, of misschien dat vaag-gevoelde niet duidelijk in haar besef wilde komen... Het ging over moeder, moeder... Waar kon het geweest zijn, dat ze over iets gesproken had?... Ze wilde naar *t klooster... Naar 't klooster, zij... Al langen tijd... Toen was Anna gegaan. Daar had ze nooit aan gedacht, Anna! naar 't klooster. En moeder die bleef alleen. Neen, zij bleef bij moeder... Moeder... naar 't klooster!...

Wat draaiden die tintelende lichtjes in de donkerte

Sluiten