Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deur: vreemd, ze had er ook zoo'n lust niet meer toe... ook dat ging over.

Alle zorgen kwamen nu neer op Christien. Ze deed het graag; ze verpleegde, vertroetelde moeder in haar kinderlijke goedheid. Haar laatste en liefste ontspanning, de wandeling des Zondags, werd er aan opgeofferd, zelfs haar bezoek bij *t allerheiligste 's avonds er om verkort. Ze had gevraagd om voor den middag tegen elf uur naar huis te mogen, om het eten gereed te maken, en het verkregen. *t Was vó"or haar een beetje meer opoffering, anders niets, vond ze, en het leek wel, of ze er meer ijver voor kreeg, naar gelang ze zich zelf wat weigerde.

Het zwaarste viel haar, om de dagelijksche H. Communie na te laten, en toch het moést wel, ze kon niet weg. Een enkelen keer, als moeder eens bizonder goed was, of er weinig werk viel te doen, ging het nog. Het was beter thuis te blijven, had haar biechtvader gezegd, wanneer het werk bleef staan, en ze halve nachten soms nog bezig was. Als haar gezondheid ook nog ging lijden, was alles verloren...

Wel stribbelde ze tegen, vond ze 't akelig, wijl ze er zoo aan gewend was en er zooveel troost in vond, doch daar hielp niets aan. Klaar en kort was en bleef het antwoord : voor moeder zorgen en goed! Dan het werk maar beter doen, met eene goede meening, en je maar tevreden stellen met een geestelijke communie.

Dat duurde een tijdje. Christien kon er zich echter maar niet bij neerleggen ; ze was niet voldaan over zich

Sluiten