Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelf. Neen, ze vóst heel goed, dat ze niet iederen dag kon gaan, dat het niet goed was alles bijeengenomen, zoolang moeder ziekelijk bleef. Maar zou ze dan niet iets anders voor Onzen lieven Heer kunnen doen, wat die daad een beetje vergoedde ?... Zou ze misschien nu niet krijgen, wat ze al een tijdlang had willen vragen, maar niet goed durfde: voor Jezus zijn, ook zijn bruid ? Had ze vroeger niet tegen moeder gezegd, dat ze Zuster ging worden ? Zou dat zóó niet kunnen ? In de wereld blijven en toch...? Sinds den professiedag van Anna had ze er wel eens over nagedacht, wat het mooi moest zijn, zich aan God te mogen toewijden, belofte te doen van zuiverheid.

Het zou haar sterker maken, het zou ook een beetje vergoeding zijn voor zooveel, wat ze door omstandigheden moest laten, al deed ze 't nog zoo graag. Maar 't was zoo ongewoon. Zou dat wel meer gebeuren ? Ja, bij heiligen, dat geloofde ze wel, maar bij gewone meisjes ? Ze had er nog nooit van gehoord... In haar gedachte ging ze tal van personen na, die ze kende. Zou iemand van haar ? Ze kon het zich niet verbeelden. Maar wie weet! Die 't deden, behoefden het toch niet te gaan rondbazuinen. Of zou zij dat wel doen ? Het behoefde maar één persoon te weten, neen, moeder niet eens. Of zou ze 't maar stilletjes voor zich zelf doen ?

Want haar biechtvader zou er zeker om lachen. Wat zou die wel denken, als ze er mee aankwam. Ze mocht zeker met. Die was altijd zoo nuchter voor haar gevoeligheidjes, bleef altijd zoo kalm en koel voor dingen, waar

Sluiten